Strony z których korzystałam

http://pl.wikipedia.org/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna

http://www.mmsilesia.pl/6486/2009/7/28/slynna-willa-fitznera-wkrotce-odzyska-blask-zdjecia

http://www.um.siemianowice.pl/index.php?glowna=7

http://siemianowice.webpark.pl/historia.htm

Centrum Leczenia Oparzeń

Znane na całą Polskę Centrum Leczenia Oparzeń w Siemianowicach pomaga ludziom w tych najtrudniejszych przypadkach.Dlatego jest tak ważnym i jedynym obiektem w Siemianowicach.

Rynek w Siemianowicach Śląskich dziś i wczoraj

Rynek w naszym mieście cieszy się dużym powodzeniem.Tam też odbywają się wszystkie imprezy kulturalne i nie tylko.Dzięki prezydentowi miasta Siemianowic Sląskich Jackowi Guzemu możemy zawdzięczać  nowe oblicze tego obiektu co pokażą zdjęcia.

Siemianowice Śląskie życzą WESOŁYCH ŚWIĄT

Willa Fitznera dawniej i dziś

Willa Wilhelma Fitznera

Budynek położony przy ulicy 27 stycznia 3. Zbudowany w roku 1859 roku, rozbudowany w roku 1883 - wówczas zyskał pomieszczenia reprezentacyjne, w których mieściła się swego czasu restauracja. Podczas rozbudowy dobudowano również oranżerię, przeszkloną na ogród. Część reprezentacyjna ozdobiona została malowidłami na szkle i na płótnie, których projekty wykonał artysta Joseph Langer.

Neorenesansowy budynek jest jedną z "perełek" architektonicznych miasta. Nad jego dachem góruje wieżyczka z arkadami, w pewnym sensie przypomina nieistniejącą już katowicką Willę Grundmanna. Oba budynki powstały w czasie rewolucji przemysłowej na Śląsku. Właściciel siemianowickiego pałacyku, Wilhelm Fitzner był mistrzem kowalskim i twórcą kuźni przy hucie Laura.

Jeden z najciekawszych zabytków w Siemianowicach Śląskich już wkrótce otrzyma "nowe życie". Zbudowaną w roku 1859 Willę Fitznera czeka gruntowna modernizacja za ponad 4,5 mln zł.

Już wkrótce dla jednej z siemianowickich "perełek" architektury nadejdą lepsze czasy. XIX-wieczna willa przemysłowca Wilhelma Fitznera czeka na renowację. 13 lipca miało miejsce przekazanie placu budowy wykonawcy, firmie Diwal. Projekt przebudowy opracowała chorzowska pracownia "Abakus".
 

- We wnętrzach znajdować się będzie sala konferencyjno - koncertowa, sala bankietowa, ogród zimowy z przejściem do letniego, a na poddaszu będą mieścić się pomieszczenia biurowo - wystawowe. Ponadto w budynku znajdują się i będą znajdować się dwa lokale mieszkalne zajęte przez dotychczasowych najemców i jeden lokal użytkowy - informuje w rozmowie z MM Irena Chebik, Naczelnik Wydziału Gospodarki Lokalowej.

Roboty obejmą wszystkie kondygnacje - od piwnic - po poddasze. Wnętrza na parterze pałacyku będą przeznaczone głównie do organizacji imprez kulturalnych. Poddasze będzie stanowiło znakomitą powierzchnię wystawienniczą. Podobnie, jak w przypadku koncertów, sceneria, jaką zapewnia zabytkowa i przy tym urokliwa architektura pałacyku, także nie jest bez znaczenia dla przyszłych, lokalizowanych tu ekspozycji.

- Budynek jest zabytkiem, wiec wszystkie prace remontowe wykonywane są w uzgodnieniu i pod ścisłym nadzorem Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Remont wnętrza budynku dokonany zostanie z zachowaniem i odtworzeniem elementów stanowiących o jego wartości historycznej - zaznacza Irena Chebik

Cmentarz niemiecki "SOLDATENFRIEDHOF"

Kosiciół Krzyża Świętego w Siemianowicach Śląskich –

Uroczysty akt poświęcenia kamienia węgielnego pod budowę nowego kościoła miał miejsce 29 czerwca 1881 roku. W budowie został wykorzystany projekt budowniczego z Bytomia Paula Jackischa, pierwotnie przeznaczony dla Mysłowic. Uderzające jest podobieństwo architektury kościołów pod wezwaniem św. Trójcy w Bytomiu, Krzyża św. w Siemianowicach oraz kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa w Mysłowicach – wszystkie one bowiem są dziełem Paula Jackichsa. Kościół poświęcony został przez sufragana wrocławskiego, biskupa dr Hermana Gleich w dniu 23 września 1884 roku.

.

Spichlerz - siedziba Muzeum Miejskiego

Osiemnastowieczny, kamienny spichlerz od 1974 r. jest siedzibą placówki muzealnej, której w 1991 r. nadano status Muzeum Miejskiego.
W zabytkowych wnętrzach obejrzeć można stałe ekspozycje: "Tradycyjna kultura wsi górnośląskiej", "Z dziejów Siemianowic Śląskich" oraz "Mieszkanie śląskie z początku XX w.". Działa tu również galeria "Po Schodach", organizująca wystawy sztuki współczesnej.

Zespół Pałacowo-Parkowy

 W Parku Miejskim, będącym niegdyś ogrodem w stylu angielskim, znajdują się zabudowania pałacowe, które pomimo znacznych zniszczeń zwracają uwagę swą rozległością (kubatura głównego korpusu wynosi ponad 23 tys. m3) i ciekawą architekturą. Jest to największy obiekt tego typu na południu Polski. Najstarsza, barokowa część pałacu z dachem polskim łamanym, została wzniesiona przez Mieroszewskich. Kolejni właściciele, hrabiowie Henckel von Donnersmarck, rozbudowali rezydencję, nadając jej klasycystyczny charakter.

Zabytki

Zamek w Parku Miejskim - jego początki prawdopodobnie sięgają aż XV w. Skrzydło dworu Mieroszewskich, zachowane po licznych przeróbkach do dziś, zostało w XVI w. wzniesione na starych fundamentach. Cały zespół pałacowy został rozbudowany z początkiem XIX w. Był on siedzibą rodu Donnersmarcków. Obok wschodniego skrzydła znajduje się budynek dawnej ujeżdżalni koni. Obecnie pałac jest remontowany. Powstała Fundacja "Pałac", która zbiera pieniądze na dokończenie remontu.

Kościół Św. Krzyża - jest to neogotycka świątynia zbudowana w końcu XIX w. z zabytkowymi organami i ołtarzem. W pobliżu znajduje się ogród z kapliczką. Kościół usytuowany jest u pobliżu zbiegu ulic 1-go Maja i Powstańców Śląskich.

Zabytkowy spichlerz z XVIII w. - znajduje się w nim Muzeum Miejskie, które gromadzi archiwa i pamiątki. Pokazuje także eksponaty dokumentujące kulturę ludową mieszkańców, ich historyczną przynależność oraz dzieje wszystkich osiedli tworzących Siemianowice Śląskie. Istnieje też galeria sztuki "Po schodach". Prezentuje ona współczesne nurty polskiej plastyki.

Zameczek w Michałkowicach - w Parku Górnik znajdują się dwa tego typu zabytkowe budynki. W pierwszym z nich jest obecnie restauracja oraz sala koncertowa, gdzie odbywają się koncerty muzyki poważnej. Drugi z nich był siedzibą zakładu ogrodniczego. Jest on zbudowany na podobieństwo baszty, posiada surowe mury i okrągłą wieżyczkę. Na pierwszy rzut oka do złudzenia przypomina mały zamek.

Cmentarz "Stary" - znajduje się przy ulicy cmentarnej. Jest to najstarszy cmentarz w mieście. Są tam zarówno bardzo stare jak i nowe groby. Znajduje się wiele starych pomników oraz stara kapliczka.

Budynek Urzędu Miejskiego - jest to piękna budowla, która w nocy jest oświetlana przez zainstalowane reflektory. Budynek ten godnie spełnia funkcje reprezentacyjną naszego miasta.

Idąc centrum miasta możemy zobaczyć wiele starych, ale jakże pięknych kamienic. Niektóre z nich liczą sobie ponad sto lat. Obecnie są one remontowane. Na pewno sprawi to, że centrum stanie się piękniejsze.

Sylwetka Wojciecha Korfantego

 

Urodził się 20 kwietnia 1873 roku w Siemianowicach Śląskich w osadzie Sadzawka. Był politykiem i publicystą oraz polskim działaczem narodowy na Śląsku, jednym z czołowych przywódców Chrześcijańskiej Demokracji. Od 1901 objął redakcję Górnoślązaka w Katowicach. W działalności politycznej występował przeciwko germanizacyjnym posunięciom władz i partii Centrum. Głosił hasła nierozerwalnej łączności Górnoślązaków z narodem polskim oraz domagał się równouprawnienia narodowego Polaków. Wyraźnie deklarował się jako przeciwnik socjalizmu, opowiadając się jednocześnie za poprawą warunków materialnych robotników oraz demokratyzacją państwa pruskiego.
W latach 1903-1912 i 1918 był posłem do Reichstagu oraz pruskiego Landtagu (1903-1918). 25 października 1918r. wystąpił w Reichstagu z głośnym żądaniem przyłączenia do państwa polskiego wszystkich ziem polskich zaboru pruskiego. Były to Prusy Królewskie, Gdańsk, Wielkopolska, część Prus Książęcych oraz Śląsk Górny i Średni. Po powstaniu niepodległej Polski przeniósł się do Poznania

Tu był jednym z organizatorów i przywódców Powstania Wielkopolskiego. W styczniu 1920r. mianowany przez rząd polski komisarzem plebiscytowym na Górnym Śląsku, kierował całością przygotowań organizacyjnych, propagandowych i politycznych. Jako przeciwnik polityki faktów dokonanych i rozstrzygnięć zbrojnych, sprawując funkcję faktycznego dyktatora trzeciego powstania śląskiego, po pierwszych sukcesach militarnych dał rozkaz wstrzymania działań zbrojnych i czekania na decyzję mocarstw Ententy. W latach 1922-1930 był posłem na Sejm związany z Chrześcijańską Demokracją. Od października do grudnia 1923r. był wicepremier w rządzie W. Witosa i jego doradca z ramienia ChD. Od 1924r. został wydawcą dzienników “Rzeczpospolita” i “Polonia”. Był zdecydowanym przeciwnikiem J. Piłsudskiego. Po zwycięstwie sanacji stał się obiektem licznych ataków z jego strony. W 1930r. został aresztowany i wraz z posłami Centrolewicy osadzony w twierdzy brzeskiej.
Od kwietnia 1935 na emigracji w Czechosłowacji. W 1936 wraz z I. Paderewskim, J. Hallerem i W. Witosem brał udział w rozmowach politycznych tzw. Frontu Morges. Jeden z organizatorów i pierwszy prezes Stronnictwa Pracy, powstałego w 1937 w wyniku połączenia Chadecji i Narodowej Partii Robotniczej. Po aneksji przez Niemcy Czechosłowacji wyjechał do Francji, lecz w obliczu groźby wybuchu wojny potajemnie wrócił do kraju. Został aresztowany na podstawie sankcji prokuratorskiej w kwietniu 1939, po trzech miesiącach został zwolniony z powodu ciężkiej choroby i wkrótce zmarł. Stało się to dokładnie 17 sierpnia 1939 roku w Warszawie. Jego pogrzeb przekształcił się w wielką manifestację patriotyczną. 

Najwybitniejsi siemianowiczanie

Wojciech Korfanty (1873-1939) - urodził się w osadzie Sadzawki. Był politykiem, senatorem i publicystą. Dyktator III Powstania Śląskiego oraz przywódca Chrześcijańskiej Demokracji.

Ryszard Gansiniec (1888 - 1958) - urodził się w Siemianowicach Śl. Był historykiem kultury i literatury antycznej i średniowiecznej. Profesor wielu uniwersytetów

Józef Skrzek (1911 - 1941) - Nauczyciel. Wybitny działacz harcerski oraz Związku Walki Zbrojnej na Śląsku.

Jan Napomucen Stęślicki (1866 - 1922) - Działacz plebiscytowy, lekarz, założyciel Banku Ludowego w Siemianowicach. Brał udział w I i II powstaniu na Śląsku.

Herman Wróbel (1922 - 1942) - górnik, harcerz, członek Związku Walki Zbrojnej.

Paweł Śmiłowski (???? - 1919) - jeden z głównych założycieli chóru męskiego, uczestnik I Powstania Śląskiego.

Trafalczyk (1883 - 1903) - został zabity kulom strzału policjanta. Jego pogrzeb stał się manifestacją narodową siemianowiczan.

Położenie

Siemianowice Śląskie są położone w Górnośląskim Związku Metropolitalnym

Leżą na garbie chorzowsko-bytomskim, który leży na Wyżynie Katowickiej będącej częścią Wyżyny Śląskiej, na terenie Górnego Śląska. Miasto położone jest na terenie charakteryzującym się słabym naturalnym rozwinięciem rzeźby, jednak jest dość urozmaicona. Znajdują się liczne niecki, rowy, doliny rzeczne oraz łagodne wzgórza. Przez miasto przepływa Brynica oraz kilka mniejszych rzek.

Najwyższe wzniesienie znajduje się w Bytkowie – 320 m n.p.m., a najniższe punkty Siemianowic leżą na terenie dawnych Sadzawek oraz w dolinie Brynicy – najniższy punkt wysokości 260 m n.p.m. W topografii Siemianowic znaczna rolę odgrywają obok form naturalnych także formy będące rezultatem działalności człowieka. Są to hałdy, zwałowiska skały płonnej. Istnieją również zagłębienia powierzchni będące rezultatem: eksploatacji piasku i węgla. Pod względem geologicznym Siemianowice położone są w Górnośląskim Zagłębiu Węglowym obejmującym cały Górnośląski Okręg Przemysłowy oraz Rybnicki Okręg Węglowy. Siemianowice graniczą z: Katowicami, Chorzowem, Czeladzią, Będzinem, Piekarami Śląskimi i Wojkowicami.

Siemianowice Śląskie - historia

Według opowiadań i legend nazwa Siemianowice pochodzi od siedmiu chat, które stały tu przed wielu lat i zwane były Siedmiowice. Inne legendy powiadają, że dawno żyli tu trzej bracia - Siemion, Michał i Maciej właściciele sadzawek, czyli stawów rybnych. Od ich imion miały powstać nazwy okolicznych wiosek: Siemianowic, Michałkowic i Maciejkowic. Pierwsze wzmianki w dokumentacjach i źródłach historycznych na temat Siemianowic pochodzą z XIII w. W 1298 r. pojawiła się pierwsza wzmianka w dokumencie biskupa Jana Muskaty o Bytkowie wchodzącym dzisiaj w skład miasta. W 1334 r. dzisiejsze miasto zostało wspomniane jako wieś Sanovicze. Ich pierwszymi właścicielami byli Miroszewscy. Siemianowiczanie zajmowali się głównie rolnictwem, bartnictwem i rybołówstwem. W 1440 r. właścicielem Bytkowa był Dzietnych, 16 lat później Deczko, a następnie Franczka. Ok.1700 r. właścicielem Siemianowic Śl. był Bogusław Hunter von Grandon, później członkowie rodu Siemianowskich. W1878 r. Siemianowice zamieszkiwało zaledwie 750 osób.
Już w Średniowieczu istniało w Siemianowicach kopalnictwo rudy. Pierwszą kopalnią była kopalnia "szczęście", która dała początek kopalni "Siemianowice". Później połączono ją z kopalnią "Laura" ściśle związaną z hutą żelaza "Laura" uruchomioną w 1835 r., której budową kierował Anglik Talbot. Później kopalnie podzielono na dwa odrębne zakłady wydobywcze "Laura" i "Richter", a w 1936 r. złączono je ponownie w jedną o nazwie "Siemianowice". Huty "Laura" i "Królewska" były hutami, które połączono w dzisiejszą "Jedność". W tamtych czasach istniała osada Laura, którą do Siemianowic przyłączono dopiero w 1932r., wtedy też Siemianowice uzyskały prawa miejskie. W 1830 r. została uruchomiona pierwsza katolicka szkoła, ale w skutek wzrostu liczby mieszkańców powstawały nowe szkoły, także zawodowe: w 1885 - przemysłowa, w 1895 - kupiecka, a w 1900 - górnicza. W Siemianowicach w dzielnicy Sadzawki urodził się znany polityk i działacz górnośląski - Wojciech Korfanty.
W pierwszych dniach II wojny światowej Siemianowice stały się miejscem zaciekłych walk. Pierwsze walki toczyły się na kopalni "Michał", jednak Siemianowiczanie nie byli dobrze zorganizowani. Działała organizacja Młoda Polska, ale jej główni przedstawiciele Józef Skrzek i Paweł Wójcik zostali powieszeni w Bytkowie. 27 stycznia 1945 r. Siemianowice zostały wyzwolone. 1 kwietnia 1951 r. do Siemianowic przyłączono gminy Michałkowice, Bańgów i Przełajka. Powstały Siemianowice Śląskie. Na przełomie XIX i XX w. Powstały Wojskowe Zakłady Mechaniczne, Fabryka Elementów Złącznych, Górnośląska Fabryka Czekolady i Cukrów "Hanka" i siemianowicka Huta Szkła.